Geboorte Timo in Diakonessenhuis

geboortefotografieIk heb Willemijn ontmoet via een forum. Willemijn las mijn oproep over geboortefotografie en reageert meteen enthousiast. We plannen een kennismakingsgesprek in en het lijkt haar erg leuk. Ze wilt graag thuis bevallen, maar het is geen struikelblok als het niet lukt. Willemijn en Ricardo besluiten om geen back-up te boeken voor het geval ik aan het werk ben in het Diakonessenhuis, maar dat er dan helaas geen fotograaf bij is.

De weken verstrijken en Willemijn passeert de 40 weken. Het kindje is nog niet ingedaald en dat betekent dat als de bevalling begint met gebroken vliezen ze meteen moet gaan liggen. Dit omdat er een kans is dat de navelstreng gaat uitzakken.  De kans dat de bevalling begint met gebroken vliezen is erg klein, slechts 10% van de bevallingen.

16 maart gaat de wekker omdat ik moet werken, ik zie meteen dat ik om 5u een appje heb ontvangen van Willemijn. “Hoi! Mijn vliezen zijn gebroken, ben nu in het ziekenhuis i.v.m. niet ingedaalde baby. Geen weeën nog! Houd je op de hoogte”. Meteen schiet ik in de stress. Ik moet vandaag werken! En daarnaast hebben we ‘s middags een belangrijk gesprek op school. Eenmaal op mijn werk blijkt er die dag teveel personeel te zijn en daardoor geven mijn collega’s mij de ruimte de bevalling te fotograferen. Enorme mazzel dat Willemijn ook nog eens in het Diak ligt, dat scheelt reistijd!

Ik krijg om 9u een berichtje dat er besloten is dat ze gaat worden ingeleid. De baby is nog steeds niet ingedaald en Willemijn ziet er tegenop om plat te blijven liggen totdat de weeën uit zichzelf beginnen. Ze moet nog even wachten op een plekje op de verloskamers. Ik reken ondertussen uit dat ik voorlopig nog kan werken, maar het gesprek op school niet ga halen. Ik geef mijn man alvast instructies wat hij echt niet moet vergeten te vragen!!

Om 10u blijkt dat Willemijn zonder goede weeën al 3-4 cm heeft en dus nog niet aan de weeën- opwekkers hoeft. Ze wordt over 2uurtjes weer beoordeeld.

Om 12.15 word ik gebeld door Ricardo. Dan is het serieus begonnen denk ik meteen. Hij vertelt dat ze inmiddels 5 cm heeft en dat de baby is ingedaald en de verloskundige de bevalling weer overneemt. Ze mogen naar het geboortehuis en de verloskundige komt na een huisbezoek daar ook heen. Ik rond mijn werk af en loop naar de 4e etage. Omdat ik daar gewerkt heb raak ik met een oud collega aan de praat. Ze vertelt dat Willemijn inderdaad nog gaan verhuizen naar het geboortehuis en ik vraag of ik anders even zal wachten? Omdat het niet bekend is wanneer de verloskundige in huis komt ga ik toch alvast naar ze toe.

Ik weet de weg en ik stap iets over half 1 de kamer binnen. Willemijn is nog even naar de wc en Ricardo verteld mij kort hoe het gaat. Ik pak alvast mijn camera en leg alvast wat details vast. Als Willemijn de kamer in komt zegt ze meteen: “Ik heb zo’n drukgevoel maar ze zijn net 5 min weg”.  Ik heb inmiddels wat bevallingen gehad en ik weet dat dit echt wel persdrang is. Ik zeg dat ze echt even de zuster moet bellen. De zuster belt gelukkig de arts en er wordt er volledige ontsluiting geconstateerd. Willemijn is heel beheerst en maakt op mij een rustige indruk.

5 min voor 13 uur wordt er een prachtig mannetje geboren dat Willemijn zelf aanpakt. Hij heeft nog even geen naam want daar willen Willemijn en Ricardo nog heel even over nadenken.

Willemijn vloeit heel weinig en is helder genoeg om een discussie met de arts aan te gaan over de prik in haar been. De arts vindt dat dit protocol is en doet verwoede pogingen om deze prik te laten zetten. Willemijn vindt dit niet nodig en wil even afwachten hoe het bloedverlies blijft. De al klaar gemaakte spuit blijft de rest van de middag onaangeroerd op het aanrecht liggen.

Alles verloopt heel rustig en kalm. De baby zoekt inmiddels naar de borst en de eerste familie wordt op de hoogte gesteld van de geboorte. De eerste controles zijn goed en als de kersverse ouders wat gegeten hebben en overleg over de naam hebben gehad komt grote broer op bezoek. Hij is vooral onder de indruk van het cadeau wat hij bij zich heeft en de camera 😉 Nu Micha er is mag dan ook de naam bekend worden gemaakt: ‘Timo’

Iets over 16 uur verlaat ik het ziekenhuis en ben ik ook nog op tijd voor het oudergesprek op school.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren